Blog

Katapult

“Juf, juf gaan we vandaag een katapult maken”?

Drie jongens uit de middenbouw stellen mij de vraag. En ik weet dat ik ze ga teleurstellen. “Nee, jongens. We gaan vandaag verder werken aan het project waar we mee bezig zijn”. “Waarom maken we geen katapult?”. “Omdat ik geen wapens maak en jullie ook niet in mijn les wapens mogen maken”. Twee jongens draaien zich teleurgesteld om, om zich weer in het speelgedruis te storten. Maar R. niet. Hij blijft de vraag herhalen en mijn antwoord blijft het zelfde: “ik hoor echt dat je graag een katapult wil maken maar we gaan het niet doen!”.

Het komende uur, tijdens de les wetenschap en techniek, zijn er momenten waar R. het moeilijk vindt. Eigenlijk nogal veel momenten: stil zitten, antwoord geven, figuurzagen, schuren, hulp vragen, door de klas lopen. En bij elk moeilijk moment zegt hij op verschillende tonen en sterkten, “ik moet een katapult maken”. Wat ik hem ook aanbied, zelfs het altijd leuke spel in de gymzaal als afsluiting van de ochtend; hij doet niet mee, hij is boos! Hij gaat niet mee met de overblijf en blijft zitten. Ik laat hem, licht de overblijf meester in en ga het lokaal opruimen. Na een paar minuten vraag ik tijdens het vegen hoe het nou eigenlijk zit met die katapult. R.  kijkt op en vertelt mij een verhaal over een film, een jongetje die zich moet beschermen tegen de buurman. Ken je die film juf? Ik ken de film niet maar vraag even door, vooral over wat R. voelde bij de film. Hij heeft het over grappig, cool en spannend, “Ook eng, R?” “Neu!………., ik hoor de kinderen juf,  ik ga eten. Dag juf tot volgende week”.  Hij neemt een spurt naar het overblijflokaal. Het lijkt of zijn boosheid weg is.

Ik blijf achter met een wirwar aan gevoelens en gedachten. Aan de ene kant blij dat R. zonder conflict, met minder boosheid de dag weer is aangegaan. Aan de andere kant het gevoel van onmacht van de vakleerkracht die de angst  heel even zag en voelde en er vervolgens niets mee kan. Blij met het korte moment van echt contact en ook de verwarring van het plotselinge einde. Wat heeft R. vandaag geleerd in de les, van techniek is er met hem niet veel gekomen.

Basis veiligheid, R. heeft de veiligheid tijdens mijn les getest. Via de vraag over de katapult is hij op zoek gegaan naar het punt waarop ik hem ging bevestigen in het te verwachten gevoel van onveiligheid,. Het moment waarop ik boos zou worden, of toe zou geven. En wat ben ik blij dat ik dat niet heb laten gebeuren. Ik ben consistent gebleven, duidelijk en vriendelijk, gelukkig! (het lukt me niet altijd, helaas).

 

samenwerking

Luit en duidelijk maakt sinds september 2015 onderdeel uit van Op Pat,

een coöperatie die zich richt op pedagogische trainingen en advies

in kinderopvang, onderwijs, welzjn en zorg

http://www.co-oppat.nl